به بهانه ی سالگرد هوشنگ گلشیری که او هم در امامزاده طاهر کرج سکنی دارد به این گورستان که خود قطعه هنرمندان غیر ارزشی (اپوزوسیون) ایران در کنار ظهیرالدوله محسوب می شود روانه شدیم.دیگرانی هم در این جا بودند که بعضی را می دانستم و بعضی را هم نه.
گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، به رسوائی نیاویزم
بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه بن بست
گر بدین سان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه،
یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک
شاملو
دو ساعت جلو جوخه اعدام ایستاده بودیم. علت تأخیر مرگ این بود که فرماندة پناهگاه یک آن در تصمیم خود تردید کرده بود و مصلحت دیده بود که با فرماندهاش مشورت کند.
از امروز قرار است اینجا بنویسم رسما.برای همین هم دوست دارم روی همراهی شما حساب کنم.
لینکهای دوستان به تناوب اضافه خواهد شد و کم کم دستی به سر و روی ظاهر اینجا خواهم کشید.
همچنین از مطالب دوستان استقبال خواهم کرد.